Rasy koni

4 min czytania

Każdy miłośnik pięknych i dostojnych zwierząt, jakimi są konie, z pewnością umiałby wymienić choć jedną rasę. Istnieje ich jednak zdecydowanie więcej. Niektóre są bardziej popularne dzięki obecności w kulturze, inne mniej. Sprawdź, jakie są rasy koni polskich oraz inne znane na świecie.

Polskie rasy koni

W Polsce konie hodowane są od wielu wieków. Pierwszą państwową stadninę założono w Janowie Podlaskim po roku 1816. Obecnie wiele ras hodowanych jest w warunkach prywatnych.

Koń polski 

Konie polskie są jedną z najstarszych polskich ras, a ich przodkiem był dziki tarpan. Są małe i mają krępą budowę ciała – osiągają wzrost między 134 cm a 136 cm. Niewiele wymagają pod względem żywienia, natomiast znane są z wytrzymałości, dobrego zdrowia i siły. Profil głowy jest prosty i charakteryzuje ją szerokie czoło, szyja z kolei jest nisko osadzona. Uszy koni polskich są niewielkie i grube, a kończyny zwykle suche i krótkie. Występują w maści myszatej i mają charakterystyczną pręgę wzdłuż kręgosłupa. Mogą one wystąpić także na stawach skokowych i nadgarstkowych. Sierść jest gęsta i szorstka.

Koń huculski

Są to prymitywne konie górskie, cenione przede wszystkim za odporność, wytrzymałość i niezwykłą siłę. Z powodu tych cech często wykorzystywane są do rajdów i konnych wycieczek oraz jako zwierzęta juczne. Cechuje je krępe ciało, krótki karki długa, sucha głowa. Kończyny również są krótkie i suche, ale silne. Sierść jest gęsta i występuje w umaszczeniu myszatym, karym, a rzadziej kasztanowatym czy srokatym. U większości osobników pojawia się pręga grzbietowa i pręgowanie kończyn.

Koń małopolski

Konie małopolskie są eleganckie oraz wytrzymałe. Ich budowa jest średnia i sucha, głowa mała i przypominająca głowę koni arabskich, natomiast długa i ładnie uformowana. Osiągają wzrost około 158-165 cm. Kończyny tej rasy są suche i długie, czasem za lekkie. Często występują u nich wady kończyn w zakresie ich ustawienia i budowy. KOń małopolski może występować we wszystkich maściach.

Koń wielkopolski

Konie wielkopolskie wyhodowano z myślą głównie o ujeżdżeniu, skokach i powożeniu. Mają szlachetną i suchą głowę, szyję długą i poprawnie osadzoną, natomiast kończyny solidne. Stawy i ścięgna koni tej rasy są suche, a pęciny długie. Konie wielkopolskie osiągają wzrost 165 cm lub większy. Występują we wszystkich podstawowych maściach końskich – kasztanowatej, gniadej i karej.

Koń śląski

Konie śląskie to rasa masywnych koni, które cechuje łagodny temperament oraz eleganckie chody. Dzięki temu często wykorzystywano są w powożeniu. Mają proporcjonalne ciało. Stary typ tej rasy ma głowę ciężką, dużą i kościstą. Ich szyja jest długa i silnie umięśniona. Kończyny charakteryzują się szerokimi nadpęciami i suchymi stawami. Kopyta są duże. Osobniki w nowym typie są lżejsze i bardziej szlachetne. Ich głowę cechuje większa delikatność, a szyja jest dużo zgrabniejsza i dłuższa. Wzrost koni śląskich to 160-170 cm. Występują w umaszczeniu gniadym, ciemnogniadym, skarogniadym i karyk, sporadycznie spotyka się też siwe.

Inne rasy koni 

Achał-tekiński

To konie o szlachetnej posturze z głową o prostym profilu. Szyja jest jelenia, natomiast kończyny długie z twardymi kopytami. U rasy tej mogą występować wady postawy. Sierść jest jedwabista, delikatna i miękka. Wzrost może wynosić około 150-160 cm. Najczęściej są to konie kasztanowate, gniade, bułane, siwe i kare.

Albino

Konie te nie posiadają pigmentu w skórze, co sprawia, że ich sierść i grzywa są białe lub lekko żółte. Z kolei pigment znajduje się w tęczówce oczu, dzięki czemu są one często jasnoniebieskie. Są to konie w typie westernowym o średniej wielkości, suchej głowie. Szyja jest dobrze zbudowana, natomiast kończyny są słabe. Skóra koni Albino jest jasnoróżowa, a sierść, grzywa i ogon jasne.

Koń andaluzyjski

Konia andaluzyjskiego cechuje szlachetna postawa oraz cechy fizyczne podobne jak u konia iberyjskiego. Są muskularne i średnio duże – osiągają 155-162 cm wzrostu. Mają zwięzłą budowę, a ich ruch jest elegancki. Głowa konia andaluzyjskiego jest sucha i ma szlachetny, lekko wklęsły lub prosty profilu. Jego szyja jest mocna i dobrze zbudowana. Umaszczenie najczęściej jest siwe, rzadziej bułane, gniade lub kare.

Lipicański

Jest to koń w typie barokowym, można w jego fizyczności dostrzec cechy konia iberyjskiego. Ma głowę o prostym lub garbonosym profilu. Szyja jest potężna, a jednocześnie łabędzia. Grzbiet ma słabą konstrukcję i jest długi. Kończyny natomiast są suche i silne. Wzrost konia lipicańskiego to około 148-158 cm. Mają umaszczenie głównie siwe, rzadziej gniade i kare.

Luzytański

Koń luzytański jest podobny do lipicańskiego i andaluzyjskiego, choć ma mniej cech po arabskich przodkach. Ma głowę o garbonosym profilu i łabędzią szyją. Ma dobrze zbudowane, długie kończyny. Jego wzrost to zwykle 150-160 cm. Wstępuje we wszystkich podstawowych maściach, choć częściej w gniadej, bułanej i siwej.

Appaloosa

Koń westernowy o spokojnym usposobieniu, dużej szybkości, pewności chodów i wytrzymałości. Ma suchą i szeroką głowę z małymi uszami, a szyja jest średniej długości, lecz dobrze zbudowana. Grzbiet konia tej rasy jest mocny, szeroki i krótki. Kończyny są suche i mają wyraziste stawy oraz małe i mocne kopyta. Wzrost takiego konia to około 145-160 cm, a umaszczenie tarantowate.

American Saddlebred

To bardzo popularne w Ameryce konie wierzchowe i zaprzęgowe. Mają suchą głowę średniej wielkości i małe, sierpowate uszy. Ich szyja jest bardzo wysoko osadzona i długa. Posiadają też mocny grzbiet, lekkie kończyny z długimi pęcinami oraz gładki i jedwabisty ogon. Zwykle są kasztanowate lub gniade. Osiągają wzrost 150-160 cm.

Hackney

To rasa wytwornych koni powozowych. Cechuje je sucha i mała głowa z dużymi oczami. Szyja jest wysoko osadzona, a grzbiet lekko miękki. Kończyny są suche z długimi pęcinami. Koniec Hackney noszą ogon wysoko. Osiągają około 150-160 cm wzrostu i można spotkać je przede wszystkim w maści gniadej i karej.

Paso Fino

Posiadają średniej wielkości głowę o profilu prostym, czasem lekko garbonosym. Jest ona mocna i wysoko osadzona. Grzbiet jest silny i mocno zbudowany, silny, a kończyny delikatne z małymi kopytami. Ich wzrost waha się między 140 a 152 cm. Poza srokatym, mogą występować w większości umaszczeń.

Selle Français

Znane są z energicznych i elastycznych chodów. Dzięki dużemu zaangażowaniu tylnych nóg mogą uczestniczyć w praktycznie wszystkich konkurencjach sportu jeździeckiego, szczególnie skokach. Ich głowa często ma profil lekko garbonosy i jest średniej wielkości. Szyja jest mocno, choć czasem źle ukształtowana. Grzbiet jest zbudowany solidnie,a kończyny bardzo silne. Osiągają od 155 do 175 cm wzrostu i występują w wielu odcieniach maści kasztanowatej, gniadej, sporadycznie też karej i siwej.

Koń haflinger 

Haflingery to konie, które powstały z połączenia czterech różnorodnych ras — bośniackiej, nordyckiej, huculskiej i arabskiej czystej krwi. Mimo swoich niewielkich rozmiarów są często...
Konie Tara
2 min czytania

Koń Falabella

Falabella to najmniejsza na świecie odmiana koni. Sprawdź także: Kuc szetlandzki.  Praktyczność Konie Falabella, ze względu na swoje wymiary, są zasadniczo zwierzętami kompanią. Mogą...
Konie Tara
54 sec read

Ile waży koń? 

Masa ciała konia jest wynikiem wielu zróżnicowanych czynników. Stanowi to wartościowe narzędzie do oceny stanu zdrowia zwierzęcia. Przy pomocy specjalistycznych metod i urządzeń możliwe...
Konie Tara
1 min czytania

Dodaj komentarz